Βρείτε μας!

Αρθρογραφία

Αυτή την ΑΕΚ δεν πρέπει να την φοβάται κανείς μας

Δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει εάν η εφετινή ΑΕΚ είναι η καλύτερη των τελευταίων ετών, ούτε εάν θα καταφέρει να πετύχει όσα πέτυχε πριν δύο χρόνια, με προπονητή τον Ντράγκαν Σάκοτα.

Εξάλλου, στον αθλητισμό η επιτυχία από την αποτυχία απέχουν μόλις ένα σουτ, κάτι που αποδείχθηκε πέρυσι και στις τρεις διοργανώσεις στις οποίες συμμετείχε η Βασίλισσα.

Το μόνο σίγουρο είναι πως το εφετινό σύνολο με τον Ηλία Παπαθεοδώρου στο τιμόνι έχει τις κατάλληλες… προδιαγραφές για να πρωταγωνιστήσει και κάνει το βήμα παραπάνω.

Γράφει ο Γιάννης Σηφάκης

Δίχως να φορτσάρει κόντρα στην αξιόμαχη Βόννη, κατάφερε να υπερισχύσει στα κρίσιμα σημεία και εν τέλει να πάρει τις δύο νίκες που χρειαζόταν σε δύο ματς, μαζί με το εισιτήριο για τους «8» του Basketball Champions League.

Ήταν σημαντικό να καταφέρει η Βασίλισσα να καθαρίσει την υπόθεση πρόκριση δίχως… αιματοχυσίες, εξασφαλίζοντας μία έξτρα εβδομάδα ξεκούρασης πριν τις κρίσιμες μάχες σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Η Βασίλισσα το επόμενο διάστημα θα πρέπει να αντιμετωπίσει τον Προμηθέα Πατρών για το πρωτάθλημα εκτός έδρας, καθώς και να ξεπεράσει το εμπόδιο της τσεχικής Νίμπουργκ στον δρόμο για το εφετινό Final Four.

Βέβαια, όλα αυτά τα λογαριάζουμε χωρίς τον κοροναϊό, ο οποίος μπήκε για τα καλά στη ζωή μας, προκαλώντας προβλήματα σε πολλούς τομείς της καθημερινότητας.

Ήταν λογικό πως ο αθλητισμός δεν θα ξέφευγε από τον γενικό κανόνα και πως αργά ή γρήγορα τα σημάδια του νέου ιού θα έκαναν την εμφάνισή τους στα αθλητικά δρώμενα.

Δεν γνωρίζουμε λοιπόν το τι μέλλει γενέσθαι με τα του μπάσκετ σε Ελλάδα κι Ευρώπη αλλά το σίγουρο είναι ότι όποτε κι αν χρειαστεί να αγωνιστεί, η ΑΕΚ θα είναι έτοιμη.

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε ιδιαιτέρως ανεβασμένους τους Σλότερ και Ρέι, οι οποίοι με καθοριστικές αποφάσεις και ενέργειες πήραν την ομάδα από το χέρι και την οδήγησαν σε σπουδαία αποτελέσματα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε το «κιτρινόμαυρο» ρεκόρ στους αγώνες πρωταθλήματος, ούτε και το σερί το οποίο ξανάρχισε να χτίζει η Βασίλισσα, παρά τις απουσίες και τους τραυματισμούς.

Από τη μία, ο Μάρκους Σλότερ ο οποίος άργησε αρκετά να βρει τα πατήματά του και να δείξει όσα μπορεί να κάνει στο παρκέ, προσφέρει ισορροπία και ασφάλεια κάτω από τη ρακέτα στο ανασταλτικό κομμάτι, ενώ πλέον τον βλέπουμε να συνεισφέρει και στην επίθεση.

Από την άλλη, ο Κέντρικ Ρέι αρχίζει να εμφανίζει και πάλι το καλό του πρόσωπο, θυμίζοντας τον παίκτη της Νίμπουργκ τον οποίο θέλησε να αποκτήσει όλη η Ευρώπη πριν δύο καλοκαίρια και κατέληξε στην Μακάμπι, δίχως όμως να βρει τον απαιτούμενο χώρο και χρόνο.

Μέσα στην εξίσωση θα πρέπει να μπει και ο Γιόνας Μασιούλις, ο οποίος σε όλα τα μεγάλα ραντεβού βροντοφωνάζει «παρών» και αποδεικνύεται πραγματικός ηγέτης για την ομάδα.

Τέλος, θα πρέπει να γίνει ειδική μνεία για τον Κιθ Λάνγκφορντ καθώς είναι πραγματικά πρωτόγνωρο για παίκτη να επιτυγχάνει 25 πόντους σε 24 λεπτά συμμετοχής και να μην είναι ευχαριστημένος με την παρουσία του στο παρκέ.

Ένα μεγάλο κομμάτι της επιτυχίας οφείλεται και στον Ηλία Παπαθεοδώρου, ο οποίος είχε να διαχειριστεί αυτό που κανένας προπονητής δεν θέλει να πάθει στα μισά της χρονιάς: να αναγκαστεί να αλλάξει μεσούσης της σεζόν την τακτική προσέγγιση της ομάδας.

Μετά την αποχώρηση του Σαντ-Ρος και τον τραυματισμό των Γκίκα-Λάνγκφορντ, πολλοί θεώρησαν πως η κρίση που θα δημιουργούνταν, θα ήταν πολύ ισχυρή και θα «έκοβε» την ομάδα στα δύο.

Η επιστροφή του Νίκου Ζήση στην ομάδα που ανδρώθηκε και οι ανεβασμένες στροφές αρκετών παικτών έφερε το Κύπελλο, το τέταρτο τρόπαιο των τελευταίων ετών, κάτι που επιβεβαίωσε τα σταθερά βήματα που κάνει η Βασίλισσα προς την κορυφή.

Κι όχι μόνον αυτό… Η ομάδα διατήρησε το σερί της στο ελληνικό πρωτάθλημα και κατάφερε με «σκούπα» να περάσει το εμπόδιο της Βόννης στον δρόμο για το Final Four.

Αυτά είχε να διαχειριστεί ο κόουτς Παπαθεοδώρου τους τελευταίους δύο μήνες, κι όμως κατάφερε να ξαναφέρει την σκληράδα στην άμυνα και τον πλουραλισμό στην επίθεση.

Θα πρέπει βεβαίως να είμαστε υπομονετικοί με τη συνέχεια των αθλητικών υποχρεώσεων λόγω της κατάστασης συναγερμού σε παγκόσμιο επίπεδο, αλλά είναι δεδομένο πως αυτή την ΑΕΚ δεν πρέπει να την φοβάται κανείς μας.

Ξέρει τι ζητάει μέσα στο παρκέ και είναι έτοιμη να το επιβεβαιώσει σε κάθε αγώνα με οποιονδήποτε αντίπαλο.

Εξάλλου, αυτό που έλειψε πέρυσι από την ομάδα του Λούκα Μπάνκι, ήταν η παρουσία ισχυρών προσωπικοτήτων στα κρίσιμα σημεία.

Με Λάνγκφορντ είμαστε καλυμμένοι. Με Ρέι είμαστε αισιόδοξοι. Με Μασιούλις και τους υπόλοιπους έχουμε πλέον πολλούς λόγους για να χαμογελάμε…

Facebook

Περισσότερα από Αρθρογραφία